Ik ben Nathalie, 36, advocaat in Amsterdam. Getrouwd met Peter, twee kinderen, huis in de Jordaan. Buitenstaanders zien een perfecte vrouw: carrière, yoga, schoolruns. Maar diep vanbinnen kook ik. Ik heb een affaire met Éric, de ex van mijn beste vriendin Catherine. Zij huilde maanden om hem, ik zou haar wreken. In plaats daarvan viel ik voor zijn pik. Hard, dominant, verslavend. Ik heb hem laten arresteren voor ‘verkrachting’ op Catherine – een spelletje dat uit de hand liep. Nu zit hij in een cel, en ik ga hem ‘helpen’ als zijn advocaat. Mijn hart bonkt al als ik in de auto stap. ‘Werk tot laat,’ lieg ik tegen Peter via WhatsApp. Mijn alliance glinstert aan mijn vinger, maar straks raakt die zijn ballen. De adrenaline giert door me heen. Wat als de politie ons betrapt? Die gedachte maakt me nat.
Ik arriveer bij het bureau, trek mijn mantelpak recht. De agenten grommen: ‘Uw cliënt is een smeerlap.’ Ik knik professioneel, maar binnenin tril ik van opwinding. Ze brengen me naar de cel. Klein, koud, beton. Éric zit daar, handen geboeid achter zijn rug, shirt verkreukeld. Zijn ogen lichten op als hij me ziet. ‘Nathalie? Wat doe jij hier?’ Ik sluit de deur, leun tegen de muur. ‘Ik ben je advocaat, sufferd. Rustig.’ Hij staat op, komt dichterbij. Ik ruik zijn zweet, mannelijk, ruw. Mijn kut klopt al. ‘Je hebt me genaaid, hè? Met Catherine?’ gromt hij. Ik bijt op mijn lip. ‘Ja… maar ik kon niet stoppen. Ik wil je.’ Onze ademhaling versnelt. Ik pak zijn kruis vast, voel zijn pik hard worden door de broek. ‘Hier? Nu?’ Hijgt hij. ‘Ja, nu. Voor ze ons halen.’
De Leugen Thuis en de Opwinding van het Verbodene
Ik ruk zijn riem los, trek zijn broek omlaag. Zijn lul springt eruit, dik, kloppend, voorvocht parelt erop. Ik kniel, negeer de vuile vloer, neem hem in mijn mond. Diep, gulzig. Hij kreunt: ‘Fuck, Nathalie, je zuigt als een hoer.’ Ik kokhals een beetje, maar ga door, mijn tong draait rond zijn eikel. Mijn alliance schaaft zijn schaamhaar. Mijn hand knijpt zijn ballen zacht, dan harder. Hij duwt in mijn keel. ‘Sta op,’ beveelt hij. Ik gehoorzaam, til mijn rok op. Geen slipje – ik had het al uitgetrokken in de auto. Mijn kut is drijfnat, lippen gezwollen. Hij draait me om, drukt me tegen de muur. Koude beton tegen mijn tieten, zijn hete adem in mijn nek. ‘Neuk me hard,’ smeek ik. Met één stoot ramt hij erin. Diep, vol. Ik gil zacht: ‘Ja, Éric, vul mijn kut!’ Hij pompt wild, handcuffs rammelen. Elke stoot slaat op mijn klit, ik kom bijna meteen. ‘Strakker, harder!’ Mijn sappen druppelen langs mijn dijen. Hij grijpt mijn haar, trekt mijn hoofd terug. ‘Je bent van mij, niet van die loser thuis.’ Ik knik, hij versnelt. Zijn pik zwelt, spuit heet zaad in me. Ik tril, kom met hem mee, kut melkt hem leeg. We hijgen, zweet vermengd.
Ik trek me los, veeg af. ‘Catherine komt getuigen, je bent vrij. Maar je bent míjn geheim.’ Hij grijnst. Ik fix mijn haar, loop naar buiten. Agenten kijken vreemd op. ‘Alles oké, meester?’ ‘Ja, hij bekent.’ Thuis kus ik Peter, kook pasta. Zaad druipt nog uit me, alliance glimmend. Catherine belt: ‘Dank je, schat.’ Ik lach inwendig. Dit dubbelleven – de leugens, het risico – maakt me verslaafd. Morgen weer yoga, maar vannacht droom ik van zijn pik. De kick van het verborgene… ik stop nooit.