De klok tikte al ver na middernacht toen ik de laatste rapporten afrondde in de bibliotheek van het landgoed. Buiten regende het zacht op de oude dakpannen. Ik werkte al drie maanden voor professor Van Dijk als assistent-onderzoeker. Hij betaalde absurd goed en vroeg weinig, behalve discretie. Die avond was iedereen al naar bed. Tenminste, dat dacht ik.
Mijn vingers gleden over het toetsenbord terwijl ik de laatste data invoerde. Plots hoorde ik een zacht gezoem vanuit de gang beneden. Geen normaal geluid voor dit uur. Ik stond op, pakte mijn zaklamp en sloop de trap af. De professor had me ooit verteld dat de kelders alleen voor opslag dienden, maar iets aan die deur in de hoek had me altijd al gestoord. Vandaag stond hij op een kier.
Ik duwde hem verder open. Een smalle trap leidde naar beneden, verlicht door een zwakke blauwe gloed. Mijn hart klopte in mijn keel. Dit was geen gewone wijnkelder. Beneden opende zich een ruimte die recht uit een sciencefictionfilm leek te komen: metalen rekken, glazen buizen gevuld met een dikke, lichtgevende vloeistof en monitoren die zacht pulseerden. Ik liep dichterbij en richtte mijn lamp op de eerste buis.
Daar dreef een naakte vrouw. Haar huid glansde onder het blauwe licht, haar lange donkere haren zweefden als zeewier om haar gezicht. Ze was begin dertig, een collega van de marketingafdeling die ik twee weken geleden nog had gesproken tijdens de borrel. Haar naam was Floor. Haar borsten bewogen zacht op het ritme van de circulatiepompen. Ze leefde, dat zag ik aan de kleine luchtbellen die uit haar neus kwamen. Slangen verdwenen in haar armen en tussen haar benen.
Ik deinsde achteruit en botste tegen een tweede buis. Daarin hing een man, gespierd, een van de beveiligers. Ook hij dreef bewusteloos in dezelfde vloeistof. Wat was dit in godsnaam? Een experiment? Een freakshow? Ik trok mijn telefoon tevoorschijn om foto’s te maken toen een stem achter me klonk.
“Interessant, hè?”
Ik draaide me om. Daar stond professor Van Dijk, gekleed in een witte labjas, zijn handen in zijn zakken. Naast hem stond zijn vrouw, Linda, een rijzige blondine van veertig met een scherpe blik. Ze droeg alleen een dunne zijden kamerjas die weinig aan de verbeelding overliet. Haar tepels priemden zichtbaar door de stof.
“Je had niet naar beneden mogen komen, Tom,” zei de professor rustig. “Maar nu je hier bent, kun je net zo goed de hele waarheid horen.”
Linda liep langzaam op me af. Haar blote voeten maakten geen geluid op de tegelvloer. Ze was duidelijk opgewonden door de situatie. Haar ogen gleden over mijn lichaam terwijl ze dichterbij kwam. “We selecteren mensen die ons fascineren,” fluisterde ze. “Mensen met een dubbelleven, met verborgen verlangens. Floor daar… ze heeft een man en twee kinderen thuis, maar hier geeft ze zich helemaal over aan het serum. Het maakt haar lichaam hypergevoelig. Ze komt klaar van het minste stroompje vloeistof langs haar clit.”
Ik kon mijn ogen niet van Floor afhouden. Haar tepels waren hard, haar lippen licht geopend. De professor drukte op een knop. De vloeistof in haar buis begon sneller te stromen. Haar lichaam schokte zacht. Een stille climax trok door haar heen, zichtbaar aan de manier waarop haar dijen trilden en haar rug kromde.
Linda ging achter me staan en drukte haar borsten tegen mijn rug. “Wil je haar ook proberen, Tom? Of wil je eerst mij?” Haar hand gleed naar mijn kruis en voelde hoe hard ik al was. Ik haatte mezelf erom, maar de aanblik van die drijvende naakte vrouwenlichamen had iets primitiefs in me losgemaakt.
De professor glimlachte alleen maar. “Het serum is vrijwillig. Ze tekenen een contract. Ze krijgen geld, bescherming en intense lust die ze nergens anders vinden. Floor komt hier elke maand een weekend. Haar man denkt dat ze op zakenreis is.”
Linda trok mijn rits open en haalde mijn pik tevoorschijn. Ze zakte door haar knieën en nam me diep in haar mond terwijl haar man toekeek. Haar tong draaide rond mijn eikel terwijl ze me aankeek met diezelfde koude, opgewonden blik. Achter het glas kwam Floor opnieuw klaar, haar lichaam schokkend in slow motion.
Ik greep Linda’s haren vast en neukte haar mond harder. De professor activeerde een ander paneel. Nu begon een tweede buis te gloeien. Daarin dreef een jonge vrouw van rond de vijfentwintig, een stagiaire genaamd Noor die ik vorige maand nog had zien typen in de kantine. Haar lichaam was perfect, haar schaamlippen licht gezwollen. De vloeistof stroomde nu ook bij haar sneller.
Linda liet mijn pik los en ging op een metalen tafel liggen, haar benen wijd. “Neuk me terwijl je naar hen kijkt,” beval ze. Ik aarzelde geen moment. Ik ramde mezelf bij haar naar binnen. Ze was drijfnat. Terwijl ik haar hard stootte, bleef ik staren naar de twee zwevende vrouwen. Hun lichamen bewogen synchroon met mijn ritme, alsof het serum hen met ons verbond.
De professor ging naast Floor staan en streek met zijn vingers over het glas precies op de hoogte van haar kut. Alsof ze het voelde, opende ze haar mond in een stille schreeuw van genot. Linda kwam klaar om mijn pik, haar nagels klauwend in mijn rug. Ik trok me terug en spoot mijn zaad over haar borsten en buik, dikke stralen die glansden in het blauwe licht.
Daarna was het stil. Alleen het gezoem van de pompen vulde de ruimte. Linda likte mijn sperma van haar vingers en glimlachte naar haar man. “Hij is klaar voor het serum, denk ik,” zei ze.
De professor knikte. “Morgen beginnen we met de voorbereiding. Maar eerst moet je kiezen, Tom. Wil je een buis naast Floor of naast Noor? Of misschien allebei om de beurt?”
Ik keek naar de glazen kokers, naar de naakte, willige lichamen die daar hingen als levende kunstwerken. Mijn pik begon alweer te harden. Boven ons sliep de rest van het landgoed rustig door. Niemand wist wat zich hier beneden afspeelde. En voor het eerst begreep ik waarom iedereen hier zo verdomd loyaal was.
Ik stapte naar de buis van Noor en legde mijn hand op het glas. Haar ogen gingen langzaam open onder water. Ze keek me recht aan. Een klein glimlachje trok over haar lippen.
“Doe maar haar,” zei ik hees. “En daarna Floor. Ik wil alles zien.”
De professor lachte zacht. Linda kwam naast me staan en liet haar vingers over mijn nog natte pik glijden. Boven ons tikte de klok verder. De nacht was nog lang.