Ik ben Marieke, 37, uit Amsterdam. Getrouwd met Peter, twee kids, senior consultant bij een groot kantoor. Buitenstaanders zien een perfecte vrouw: yoga, wijnproeverijen, Instagram vol reizen en glimlachen. Maar diep vanbinnen… god, de honger. Vandaag in Athene, voor een werkconferentie. Zon op het oude forum, toeristen overal. Ik zit op een bankje, alliance fonkelend aan mijn vinger, luister naar een of andere Griekse spreker die onzin uitkraamt over filosofie. Protagoras-achtig, bezweet, applaus na elke evidentie. Saai. Mijn telefoon trilt: Peter appt ‘Mis je schat, hoe is het?’. Ik typ ‘Druk maar goed, kus’. Liegen voelt al nat makend.
Daar verschijnt hij. Klein, lelijk, warrig haar, barrelbuik. Zit op de grond met een kippenbot te knagen, ogen bruisend van brutaliteit. Diogenes, noemt hij zichzelf, lachend. Onderbreekt de spreker: ‘Samenvatting aub, ik was te laat.’ De menigte lacht, spreker bloost. Ik? Mijn hart slaat over. Hij is ruw, vrij, alles wat mijn leven niet is. Onze blikken kruisen. Hij knipoogt, ik bloos maar kijk weg. Toch… die rush. Mijn kut tintelt al. Na het discours komt hij naar me toe. ‘Jij bent geen toerist, jij bent hier om te voelen.’ Zijn stem schor, accent zwaar. Ik mompel ‘Ik ben getrouwd.’ Hij grijnst: ‘Dat maakt het lekker.’ Hand op mijn knie, kort, elektrisch. ‘Steegje daarachter, nu.’ Mijn adem stokt. Peter belt straks. Maar fuck, de adrenaline… ik sta op, volg hem.
De Spanning van het Verbodene
In de smalle steeg, stank van vuil en olijven, muren grauw. Urgenter dan ooit. ‘Trek je rok omhoog,’ gromt hij. Ik doe het, string opzij. Mijn alliance glanst terwijl ik zijn broek openrits. Zijn pik springt eruit, dik, hard, geaderd. ‘Neuk me snel,’ hijg ik, schuldig maar hoerig. Hij duwt me tegen de muur, been omhoog, ramt erin. Au, zo vol. Mijn kut slurpt hem op, nat van verlangen. Hart bonkt in mijn keel, stemmen van toeristen op 10 meter. ‘Stil,’ sist hij, pompt harder. Klapklapklap van zijn ballen tegen mijn kont. Ik bijt in zijn schouder, kreun gedempt. ‘Je man weet niet hoe geil je bent,’ fluistert hij. Nee… god nee. Maar ja, dat maakt het. Zijn vingers kneden mijn klit, ruw. Ik kom eerst, schokkend, sap druipt langs mijn dijen. ‘Neem mijn zaad,’ gromt hij, spuit diep. Warm, vol. Trek zich terug, druppels op de grond. 5 minuten, pure waanzin.
Ik fix mijn rok, veeg af met een tissue. ‘Tot ziens, mooie leugenaarster.’ Hij verdwijnt. Ik loop terug, benen slap, kut pulserend. Telefoon: Peter ‘Eten straks?’. ‘Ja lieverd, ben moe.’ In het hotel douche ik, ruik nog zijn zweet. Alliance was ik, maar het schuldgevoel… vermengd met geilheid. Niemand weet. Morgen weer de perfecte vrouw. Maar vannacht droom ik van risico, van nog een Diogenes. Dit dubbel leven? Mijn drug. Ik wil meer.