Ik ben Marieke, 38, advocaat in Amsterdam. Getrouwd met Peter, twee kids, perfect huis in de Jordaan. Buitenstaanders zien een keurige vrouw, altijd in taillepak, alliance glimmend aan mijn vinger. Maar diep vanbinnen… god, de spanning. Ik leef dubbel. Vanavond trein naar Utrecht, laat, koud december. Man denkt dat ik overwerk. Hart bonst al als ik de kaartjes check.
Tien uur, station Amsterdam Centraal. Mistig, lichten flikkeren. Ik slurp hete koffie in het cafétje, vingers rood van kou. Eerste klas, hoop op rust. Hal vol mensen, maar ik haast me naar perron 4. Wagon bijna leeg. Compartiment met een oud vrouwtje, breiend. ‘Goedenavond,’ mompel ik. Ga bij raam zitten. Train vertrekt, ratel ritme kalmeert me even.
De Spanning van het Verbodene
Hij komt binnen. Grote kerel, eind 40, vermoeid maar knap. Donker haar, stoppelbaard. ‘Mag ik?’ vraagt hij, wijst bank tegenover. ‘Ja, ga je gang.’ Zijn stem diep, accent uit zuiden. We praten wat. Ik naar Utrecht voor ‘werk’. Hij naar Eindhoven. Oud vrouwtje kletst over kleinkinderen, slaapt in bij Reims… eh, bij Utrecht nee, ze stapt uit bij Amersfoort.
Ik gluur. Zijn handen sterk, ogen donker. Mijn kut tintelt al. Alliance voelt zwaar. Train stopt Amersfoort. Help oudje met tas. Deur dicht. Alleen met hem. Stiltes dik. ‘Je bent mooi,’ zegt hij plots. Bloed stijgt naar hoofd. ‘Dank je.’ Hart hamert. Ik bijt lip. Hij leunt voorover, pakt mijn hand. Voelt mijn ring. ‘Getrouwd?’ Fluister. ‘Ja… maar.’ Onze lippen raken. Tongen dansen, nat, hongerig.
Zijn hand op mijn knie. Schuift omhoog, onder rok. Hautparfum, zweetgeur. Ik hijg. ‘We kunnen gepakt worden,’ mompel ik, maar duw niet weg. Integendeel, ik spreid benen iets. Vingers vinden string, wrijven klit. ‘Nat al,’ gromt hij. Ik knik, schuldgevoel prikt, maar lust wint. Trek zijn broek open. Pik hard, dik, aders pulserend. Pak vast, pompen. Hij kreunt.
De Intense Ontlading en het Geheim
Trek rok op, string opzij. Hij duwt me neer op bank. ‘Neuk me,’ fluister ik hees. Hoofd bij deur, trein ratelt, voetstappen in gang? Adrenaline giert. Pik tegen lippen kut. Wrijft, plaagt. Dan stoot hij in. Diep, vol. ‘Fuck, strak,’ hijgt hij. Ik klem aan, spieren spannen. Rijm ritme, stoten hard, snel. Ballen slaan tegen kont. Melk mijn tieten uit blouse, zuigen tepels hard. Beetje pijn, lekker.
‘Harder,’ smeek ik. Hij ramt, zweet druppelt. Mijn alliance schittert op zijn pik, glijdt op-uit. Taboe maakt gek. Klit wrijven zelf, komend nabij. Train mindert vaart, station? Negeer. Orgasme bouwt, golf. ‘Ik kom,’ gil ik gedempt. Hij spuit in me, heet, vol. Trilt, zakt in.
Hij trekt zich terug, spul druipt uit kut. Snel afvegen met zakdoek. Kleren recht. Kus nogmaals. ‘Tot ziens,’ zegt hij. Ik knik, naam niet eens. Train stopt Utrecht. Stap uit, benen slap. Buiten koude wind slaat, maar binnen brand ik. Thuis wacht Peter met thee. Kus hem, ruik nog naar seks. Douche snel, lieg over late meeting. In bed, vingers in kut, herbeleef. Geheim veilig. Morgen weer keurig. Maar dit… dit is mijn drug. Volgende trein?