Ik kan het nog steeds niet geloven. Ik, een nette Nederlandse vrouw van 52, getrouwd met mijn succesvolle man Pieter, die altijd in vergaderingen zit. We wonen in een prachtige hoeve buiten Utrecht, groot tuin, personeel. Overdag run ik mijn galerie in de stad, professioneel, alliance blinkend aan mijn vinger. Maar vanavond… ik had Victor uitgenodigd, mijn stiefzoon van 25, die apathische jongen die ik heb opgevoed sinds ik met zijn moeder trouwde. En zijn vriendin Colombe, die slimme Franse meid van 30, kunststudente met een doctoraat in de maak.
We zitten aan de teppanyaki-tafel in dat zeldzame Japanse restaurant in de polder. Vers eten frietelt voor onze neus, garnalen vliegen, sake spat, iedereen klapt. Maar ik voel haar been tegen het mijne. Colombe, in die strakke zomerjurk, tube-achtig, blauw met motieven, die haar rondingen perfect volgt. Haar dij warm door de stof. Ik schuif niet weg. Waarheen? Hart bonkt in mijn keel. Mijn man belt straks, verwacht me thuis voor het diner. Maar haar hand landt op mijn dij. ‘Dank je wel voor het uitnodigen, dit herinnert me aan Kobe.’ Haar vingers knijpen zacht. Ik slik. Victor staart op zijn telefoon, eet met vork, wereldvreemd zoals altijd.
De Spanning in het Japanse Restaurant
Plots typt hij furieus. ‘Shit, moet terug naar kantoor. Amerikanen wachten.’ Hij staat op, laat ons achter met rosé en desserts. ‘Breng Colombe maar thuis, pa komt later.’ De deur slaat dicht. Alleen wij tweeën. Haar ogen twinkelen. ‘Zo zijn mijn avonden met Victor. Collega’s, meer niet.’ Ik bloos. ‘En jij?’ Ze leunt voorover, decolleté diep, borsten vrij. ‘Ik leef mijn leven. Net als jij, toch? Die ring… maar ik zie hoe je kijkt.’ Mijn hart racet. Thuis moet ik koken, man wachten. Maar de adrenaline giert.
In de auto stilte. Poort opent automatisch, hoeve licht op. ‘Wat een sprookje,’ zucht ze. Binnen, keuken, groene thee. Ze buigt, jurk kruipend omhoog. Ik staar naar haar kont, perfect rond, geen lijn van slipje. Ze draait zich om, grijnst. ‘Je vroeg je af of ik een string aanheb?’ Ze trekt de jurk op. Zwart stringetje, pluisjes pubis erbovenuit. Haar lippen zwellen rond het touwtje. ‘Sexy, hè?’ Ik hap naar adem. Alliance voelt zwaar. ‘Colombe… Victor…’ Ze lacht. ‘Hij merkt niks. En jij? Wil je me niet?’ Ze laat haar jurk zakken, borsten zwaar, tepels hard. Ik zwijg, kut al nat.
De Brandende Nacht van Verboden Lust
Ze kust me diep, tong wild. Ik trek haar string uit, vingers in haar druipende kut. Nat, heet, strak. Ze kreunt: ‘Lik me.’ Op de keukentafel spreidt ze benen. Ik duik erin, tong over haar klit, zuigend aan die sappige lippen. Ze smeekt: ‘Vinger me hard!’ Twee vingers pompen, haar sappen over mijn hand. Ze komt gillend, spuit licht. Dan keert ze me om, trekt mijn broek omlaag. ‘Jouw beurt, geile trut.’ Haar tong in mijn kut, zuigend aan mijn klit, vingers diep. Ik kom buckelend, bijt in mijn vuist. We rennen naar de logeerkamer. Ze wrijft haar kut tegen de mijne, klits botsen, sappen mengen. ‘Neuk me met je vingers!’ Drie erin, hard stotend, ze schreeuwt. Ik kom weer, trillend. Haar hand op mijn borst, tepel knijpend. Snelle, urgente neukpartij, zweterig, ruikend naar kut en zweet. Telefoon piept – man: ‘Komt het goed?’ Ik hijg: ‘Ja, straks.’ Risico maakt het heter.
‘s Ochtends zwembad in de orangerie. Ik dobber naakt, moe maar voldaan. Zij glijdt erin, naakt. ‘Geen bikini nodig.’ Haar lichaam tegen mij, tepels hard. Nog een snelle sessie: ik zit op rand, zij likt mijn kut onder water, vingers in mijn kontgat. Ik kom hijgend. Dan kleedt ze zich. ‘Tot snel, in het geheim.’ Ze vertrekt met haar tas. Ik douche, trek nette kleren aan, alliance poetst. Man komt thuis, kust me. ‘Lekker gedineerd?’ Ik glimlach: ‘Heerlijk.’ Binnenin gloeit de hitte. Elke blik in spiegel herinnert: ik ben die brave galeriehoudster… en de slet die kut likt in het donker. Hart bonkt bij de gedachte aan morgen. Dit geheim is mijn drug. Adrenaline, schuld, pure lust. Wie weet wat er nog komt.