Ik ben Annelies, 38, getrouwd met Pieter, accountant in Amsterdam. We hebben een mooi huis, twee kids, ik werk als lerares op een goede school. Iedereen ziet me als de perfecte huisvrouw. Maar diep vanbinnen kook ik. Elke zondag ga ik naar de kerk in ons dorpje buiten de stad, voor de schone schijn. Daar zit zij: mevrouw De Vries, de oude vrijster. Ze is lelijk, echt lelijk. Droge huid, ingevallen wangen, grijs chignon, scherpe neus. Altijd in zwarte jurk, mopperend over de jeugd, bigot tot en met. Ze haat iedereen, maar haar ogen… die branden als ze me aankijkt.
Het begon een jaar geleden. Na de mis bleef ik hangen, praatje over de preek. Ze nodigde me uit voor thee. Thuis bij haar, muf, bijbels overal. We praatten over het leven, haar eenzaamheid. Ik zag haar trillende handen, hoorde haar bittere lach. Iets in me brak. Ik raakte haar arm aan. Ze verstarde, maar duwde niet weg. ‘Jij bent anders,’ mompelde ze. Sindsdien sms ik haar: ‘Kom je naar de kerk?’ Ze antwoordt: ‘Ja, en daarna…’
De spanning bouwt op
Vandaag weer. Thuis kus ik Pieter, kids naar school. Hart bonkt al in de auto. Kerk vol, ik zit achterin, zij voor me. Haar nek, gerimpeld, ruikt naar talkpoeder. Na de dienst wachten we tot iedereen weg is. ‘Kom,’ fluistert ze. We sluipen naar de sacristie, deur op slot. Mijn alliance glinstert, haar knokige vingers pakken mijn hand. ‘Snel,’ zegt ze hees. ‘Straks komt de dominee.’
Ze duwt me tegen de muur, oude lippen op de mijne. Droog, maar hongerig. Ik voel haar tong, ruw. Mijn kut wordt nat, rok omhoog. ‘Trek je slip uit,’ gromt ze. Ik gehoorzaam, poes bloot, kletsnat. Ze knielt, likt me. Haar tong in mijn spleet, zuigend aan mijn klit. Ik bijt in mijn vuist, hartslag in oren. ‘Je smaakt zo zoet, slet,’ hijgt ze. Ik grijp haar chignon, duw haar dieper. Kom al bijna.
De wilde ontlading
Ik trek haar omhoog, ruk haar jurk open. Platte tieten, gerimpeld, maar tepels hard als steentjes. Ik zuig eraan, bijt zacht. Ze kreunt: ‘Harder, Annelies, neuk me met je vingers.’ Drie vingers in haar oude kut, soppig, strak. Ze is geen maagd meer, dat voel ik. ‘Die bediende, jaren geleden,’ lacht ze vies. Ik ram harder, duim op klit. Ze beeft, spuit een beetje. ‘Nu jij in mij,’ beveelt ze.
Ze draait, bukt over het altaarlaken. Ik pak de crucifix van tafel – koud metaal – en duw hem in haar kont. ‘Ja, godver, dieper!’ gilt ze gedempt. Ik neuk haar daarmee, terwijl ik mezelf vinger. Haar hand achterom, in mijn poes. We hijgen, zweten. ‘Kom, kom nu!’ Ik explodeer, kut samentrekkend, sap over haar vingers. Zij ook, schokkend, vloekend: ‘Jezus, neuk me kapot!’
Drie minuten, niet meer. Kleren aan, spiegel checken. Lippen rood, haar warrig. ‘Tot volgende week,’ kus ik haar. Buiten scheen de zon, vogels fluiten. Auto in, alliance weer aan mijn vinger, koud nu. Thuis wacht Pieter met koffie. ‘Lekker kerk geweest?’ ‘Ja, verkwikkend.’ Ik lach, voel het straaltje tussen mijn dijen. Geheim veilig. Morgen lesgeven, lieve mama zijn. Maar vanavond masturbeer ik eraan, denkend aan haar lelijke smoel, haar natte hol. Die rush, dat risico – het maakt me verslaafd. Wie weet, volgende keer in de confessionalie…