Ik stapte uit het vliegtuig in Ouagadougou, mijn hart nog bonkend van de storm die ons bijna had neergehaald. Regen gutste neer, de lucht was heet en plakkerig. Ik, Anna, 38, getrouwd met Jeroen, moeder van twee kids, accountant bij een groot kantoor in Amsterdam. Morgen om 8 uur meeting met Pierre Duval bij de bank. Belangrijke audit voor ons bedrijf. Maar vanavond? Alleen in dit hotel.
Mijn telefoon ging. Mijn associate uit Rotterdam: ‘Wees op tijd, Duval is streng.’ Ik mompelde geruststellend, hing op. In de lobby zwaaide de receptioniste, haar lippen rood, borsten glanzend onder wit shirt. Geen bh. Ik slikte, draaide weg. Mijn alliance schitterde aan mijn vinger. Jeroen had hem omgedaan tien jaar geleden. Veilige leven. Maar diep vanbinnen… die kriebel.
De spanning van het verbodene
Beneden voor diner. De receptioniste: ‘Mevrouw De Vries, meneer Ibrahima van de bank wacht in de lounge.’ Trap op, kort en breed, cravate kleurig. Chauffeur van Duval. ‘Welkom! Gaat u mee de stad zien?’ Ik aarzelde. ‘Alleen dineren.’ Maar hij grijnsde: ‘Nee nee, Ouaga slaapt niet. Ik ken een chic barretje. En ik bel Malik, collega van de bank. Leuke jongen.’
Voor ik nee kon zeggen, reed de Mercedes door natte straten. Sterren boven ons. Malik stond bij een bushalte, lang, gespierd, lachend. Bleef naast me zitten, warm, geur van aftershave en regen. Stilte. ‘Ik weet van de audit,’ zei hij. ‘Ik zit bij controlling.’ Zijn hand raakte per ongeluk mijn knie. Mijn hart sloeg over. Alliance koud tegen zijn warme huid.
Bar: jazz, schemerdonker. Champagne, 300 euro fles. ‘Duval betaalt,’ lachte Malik. We praatten Tunis, Paris – hij kende het van stages. Mijn hoofd tolde van bubbels. Zijn ogen op mijn borsten. Ik droeg een strakke blouse, rok tot knie. ‘Dansen?’ fluisterde hij. Op de vloer drukte hij zich tegen me aan. Hard. Ik voelde het. ‘Je bent mooi,’ mompelde hij. ‘Getrouwd?’ Mijn vinger draaide de ring. ‘Ja… maar.’
Terug op sofa, zijn hand op mijn dij. ‘Ga je mee naar boven? Privé salon.’ Urgentie. Morgen Duval. Maar verlangen won. Hart bonkte. Schuld flitste: Jeroen slaapt nu, kids in bed. Maar god, die adrenaline.
De intense, riskante nacht
Deur dicht. Hij kuste me ruw, tong diep. Ik rukte zijn shirt open, spieren hard. Mijn alliance gleed over zijn borst. ‘Neuk me,’ hijgde ik. Broek omlaag, zijn pik dik, kloppend. Ik zakte op knieën, zoog gulzig. Mond vol, zout, hij kreunde: ‘Ja, Anna, zuig harder.’ Speeksel droop. Mijn kutje nat, tintelend.
Hij tilde me op bed, scheurde mijn slip uit. ‘Kijk hoe nat je bent, sletje.’ Tong in mijn gleuf, klitje zuigend. Ik kronkelde, greep zijn hoofd. ‘Lik me, oh fuck!’ Orgasme bouwde, heupen stootend tegen zijn gezicht. Komend, schreeuwend zacht – risico van buren.
‘Op mij,’ gromde hij. Ik klom erop, zakte neer op zijn lul. Vol, rekte me uit. Reed hard, borsten stuiterend. Zijn handen knepen mijn kont. ‘Strakker, geile huisvrouw.’ Ik kwam weer, kutje knijpend. Hij flipte, spoot diep in me. Warm, vol. Zweet, geur van seks.
Even stil. Zijn hoofd op mijn borst. ‘Kom je terug?’ Ik knikte, schuld knagend maar geil.
Ibrahima bracht ons terug. 2 uur ‘s nachts. Douchen, bed in. Morgen Duval. Maar in mij: zaad, herinnering. Geheim veilig. Thuis vertel ik niks. Die rush… ik leef dubbel. Keurig overdag, hoer ‘s nachts. Kan niet wachten op meer.