Ik ben Marieke, 36, getrouwd met Peter, een brave boekhouder. Overdag ben ik de perfecte professional op kantoor in Amsterdam-Centrum, strak pakje, alliance blinkend aan mijn vinger. Huisje, tuintje, alles netjes. Maar diep vanbinnen kook ik. Vanavond? Hel. Eindeloze meeting, klok tikte door. Laatste tram gemist. ‘Verdomme!’ Hart bonkt in mijn keel, zweet op mijn rug. Ik plof neer op het bankje, station leeg, alleen schoonmakers. Taxi? Te duur, Peter wacht thuis. Dan trilt de grond. Een tram? Onmogelijk, laatste was weg. Deuren sissen open, ik spring erin. Leeg. Ik grijp een paal vast, billen pijnlijk van het zitten.
Brutale start, iemand stormt binnen. Botst tegen me aan. ‘Sorry!’ in een raar accent. Ze draait zich om: hij. Donkere ogen, kort zwart haar, Aziatisch, misschien Koreaans. Ongeveer 1.75, slank, jeans en shirt dat zijn spieren spant. Ik mompel ‘geen probleem’, maar mijn kut trekt al samen. We staan daar, alleen, drie haltes lang. Staren. Ik wijs naar mezelf: ‘Marieke.’ Hij: ‘Moran.’ Ik lach nerveus. ‘Korea?’ ‘Ja!’ grijnst hij. Hart hamerend, alliance voelt zwaar. Thuis wacht Peter met eten. Maar dit… dit vuur.
De spanning van het verboden verlangen
Zijn halte. Hij knikt, stapt uit. Ik aarzel, deuren sluiten bijna – ik duw mezelf eruit. Volg hem de trap op, buiten koude nachtlucht. Straten leeg. Hij kijkt om, ziet me, lacht. Ik versnel, draai hoek – weg. Nee! Sleutels rinkelen. Daar, voor een klein appartement. Hij draait zich om, ogen twinkelen. ‘Kom?’ gebaart hij. Ik knik, trillend. Binnen: klein, warm, wierookgeur. Hij schenkt thee, wijst bank. We zitten dichtbij, knieën raken. ‘Getrouwd?’ vraagt hij plots in gebroken Nederlands. Ik bijt lip, knik. ‘Maar nu hier.’ Zijn hand op mijn knie. Adrenaline giert. Wat als Peter belt? Ik moet om 23u thuis zijn.
Zijn lippen op de mijne. Hard, hongerig. Ik duw hem weg – nee, trek dichter. Kleren vliegen uit. Zijn pik staat keihard, dik, kloppend. Ik zak op knieën, zuig hem diep, tong over eikel. ‘Fuck, ja,’ gromt hij. Mijn kut druipt, string nat. Alliance glinstert terwijl ik zijn ballen knijp. Hij trekt me op, duwt me op tafel. Scheurt string kapot. ‘Nat poesje,’ lacht hij. Twee vingers erin, pompend. Ik kreun: ‘Neuk me, nu!’ Urgenter dan ooit. Hij ramt zijn pik in één stoot ballen-deep. Au! Pijn en genot. Ik klamp tafel vast, billen krom. Hij beukt hard, snel – plof plof plof. Melkende klanken, mijn sappen spatten. ‘Dieper! Harder!’ gil ik. Hart bonkt, risico maakt gek. Buren? Peter? Niet nadenken.
De wilde, snelle neuk in het donker
Hij draait me om, tegen muur. Benen om zijn heupen, pik glijdt weer in. Zuigen aan mijn tieten, bijt tepels. Ik kom, kut knijpt samen, spuit lichtjes. ‘Kom in me!’ smeek ik. Hij brult, pompt zaad diep, heet en veel. Druppelt langs dijen. We hijgen, kussen plakkerig. Klok: 22:30. ‘Weg,’ hijg ik. Kleed razendsnel, kus nog eens. Buiten ren ik naar tramhalte, kut vol sperma, rok verkreukeld.
Thuis. Peter: ‘Late meeting?’ Ik knik, kus hem. Douche snel, zaad wast weg maar geur blijft. In bed, vingers glijden stiekem naar natte kut. Herbeleef het: zijn pik, het risico. Morgen weer brave vrouw. Maar dit geheim? Het maakt me geil. Dubbel leven, puur vuur. Wanneer weer? Hart bonkt al bij de gedachte.