Ik ben Laura, 35, getrouwd met Peter sinds tien jaar. We hebben een mooi huis in Amsterdam-Zuid, twee kids, en ik werk als senior manager bij een groot kantoor. Buitenstaanders zien de perfecte vrouw: keurig pakje, koffietjes met collega’s, op tijd thuis voor het eten. Maar diep vanbinnen kookt het. Ik heb een affaire met Arno, mijn 25-jarige stagiair. Jong, gespierd, met die ondeugende grijns. Het begon met ‘extra begeleiding’ na werktijd. Nu kan ik niet meer zonder die rush.
Vandaag… nog een week tot de grote presentatie. Ik had beloofd Peter dat ik laat thuis zou zijn voor ‘teamoverleg’. Bullshit. Arno en ik wilden ‘reviseren’ in de bibliotheek, maar die was dicht voor inventaris. Julia-achtig serieus als ik ben, stelde ik het park voor. Vondeling Park, rustig hoekje achter de bomen. Zon scheen fel, juniwarmte. Mijn hart bonsde al terwijl ik hem sms’te: ‘Kom eraan. Draag je rokje?’
De Spanning van het Verboden
We spreidden mijn jas op het gras. Boeken open, maar mijn ogen dwaalden. Zijn arm tegen de mijne, geur van zijn aftershave. Ik zag mijn gouden alliance glanzen in de zon, terwijl zijn hand nonchalant op mijn dij landde. ‘Focus, Laura,’ mompelde ik, maar mijn stem trilde. Hij grijnsde: ‘Jij eerst.’ De stof van mijn rokje schoof op, zijn vingers streelden mijn blote huid. Huid zo zacht, contrast met mijn keurige leven. Mijn kutje tintelde al. Schuldgevoel? Ja, even. Maar de kick… oh god, die kick van betrapt worden.
Zijn vingers kropen hoger. Ik ademde sneller. ‘Arno… niet hier.’ Maar ik week niet. Integendeel, ik spreidde mijn benen een tikje. Hij vond mijn string, nat al. ‘Fuck, Laura, je bent doorweekt.’ Duwde hem opzij, vinger over mijn lippen. Groot, klein, vochtig. Ik beet op mijn lip, hart racete. Boeken vergeten, ik kreunde zacht. ‘Hmm… doorgaan.’ Hij duwde een vinger in me, traag, dan dieper. Mijn sappen dropen langs zijn hand. Duim op mijn klit, cirkels. Perfect. Ik greep zijn schouder, nagels in vlees. Mensen liepen voorbij, 50 meter verder. Gelach. Mijn neuken hart: wat als?
Explosief Genot in het Openbaar
‘Ik hoor stappen,’ fluisterde ik. ‘Fuck it,’ gromde hij, en kuste me hard. Tong diep, zuigend. Zijn vinger pompte nu, tweede erbij. Rekte me uit. Mijn tieten drukten tegen hem, tepels hard door de blouse. Ik kwam bijna, spasmen om zijn hand. ‘Neuk me,’ hijgde ik. ‘Nu.’ Ik draaide me om, op handen en knieën. Rokje omhoog, string omlaag. Billen bloot in de zon. Hij ritste open, zijn pik sprong eruit. Hard, dik, kloppend. Wreef over mijn gleuf, nat en klaar. ‘Pak me vast.’ Ik duwde terug, impaleerde mezelf. ‘Ja! Dieper!’
Hij ramde erin, snel, urgent. Plak-plak van huid op huid. Zijn handen op mijn heupen, vinger op mijn klit terwijl hij stootte. Mijn alliance schuurde in het gras. ‘Strakker, Laura, je kutje melkt me.’ Ik kreunde luider, negeerde de stemmen. Pik vulde me helemaal, raakte mijn G-spot. Zweet droop, zon brandde op mijn rug. ‘Ik kom… oh shit!’ Mijn orgasme explodeerde, sappen spatten. Hij volgde, grommend, spoot diep in me. Warm, vol. Trok zich terug, zaad droop langs mijn dijen.
We hijgden, lachten nerveus. ‘Dat was gestoord.’ Kleedden ons aan, boeken in tas. Ik veegde af, maar voelde het nog: zijn sperma in me. Wandelden uit elkaar, ik naar metro. Thuis: kus Peter, diner klaar. ‘Goed overleg?’ ‘Ja, productief.’ Glimlach, binnenin brand ik. Alliance fonkelt onschuldig. Maar ik weet: morgen weer. Dat dubbelleven… het maakt me levend. Schuld? Minimaal. Lust? Oneindig. Wie weet wat de volgende ‘revisie’ brengt.